نكاح دخل كنيد نه از قبل زنا ( ان اللَّه يحب التوابين عن النجاسات الباطنة و هى الذنوب و يحب المتطهرين عن النجاسات الظاهرة ) و گويند ( التوابين من الكباير و المتطهرين من الصغائر ) و بدانكه وطى در قبل هنگام حيض با وجود حرمت موجب كفر است اگر باستحلال وطى نمايد با علم بحرمت و مستحبّ است تكفير يك دينار كه قيمت آن ده درهم شرعى باشد در اول حيض و نصف دينار در وسط آن و ربع دينار در آخر آن و همچنين حرام است طلاق با دخول و انتفاء حمل و حضور زوج يا در حكم حضور و باقى اين احكام در كتب فقهيه تحرير يافته و از پيغمبر ( ص ) مرويست كه هر كه با زن حايض مقاربت كند و فرزندى از او پيدا شود مجذوم باشد و از جابر مرويست كه يهود ميگفتند هر كه در وقت مباشرت ظهر زوجه جانب او باشد فرزندش احول آيد مسلمانانى كه بر آن نوع اقدام نمودند حكايت به حضرت نبوت پناه عرض كردند از حقتعالى جواب آمد كه * ( نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ ) * زنان شما موضع كشت شمااند و محل زرع و منبت اولادند * ( فَأْتُوا حَرْثَكُمْ ) * پس بيائيد بكشت زار خود * ( أَنَّى شِئْتُمْ ) * هر گونه كه خواهيد بطريق اقبال و ادبار و استلقا و غير آن سعيد بن جبير گفته كه عبد اللَّه عباس گفت كه عمر خطاب نزد رسول ( ص ) آمد و گفت يا رسول اللَّه ( هلكت و اهلكت ) هلاك شدم و ديگرى را هلاك كردم رسول منشأ اين از او پرسيد گفت ( حولة البارحة رحلى ) ديشب رحل خود را متحول گردانيدم يعنى از خلف با زن معاشرت كردم آن حضرت جواب نگفت جبرئيل ( ع ) آيه آورد كه زنان محل زرع شمااند پس اتيان نمائيد بمزرع خود از هر موضع كه خواهيد اين كنايات لطيفه است چه زن را تشبيه فرمود بمزرعه و مرد را بزارع و ولد را بزرع و اكثر علماى اماميه گويند كه در اين دلالت است بر جواز و طى درد بر اما بر وجه كراهت نه حرمت و اكثر مخالفين بر منع آن رفته‌اند و مالك باجازهء اين رفته و گفته كه ( ما ادركت احدا اقتدى به فى دينى يشك فى ان وطى المرأة فى دبرها حلال ) و بعد از آن اين آيه تلاوت نمود و اصحاب ما را در اين مسئله دو قولست يكى تحريم و اين قول صادق ( ع ) است كه فرمود قال النبى ( ص ) محاش النساء على امتى حرام دوم حلال و اين روايت عبد اللَّه بن ابى يعفور است در صحيح از صادق ( ع ) كه گفت ( سألته عن الرجل ياتى فى دبرها ) پرسيدم از مردى كه اتيان نمايد در دبر زن فرمود لا بأس هيچ باكى نيست و اين معنى باكثر اصحاب ما است و احتجاج آورده‌اند از براى تأييد اين به چند آيه يكى اين آيه چه لفظ انى از براى مكانست مانند اين يق ( اجلس انى شئت اى اى موضع شئت ) اگر گويند اين محمول است بر قبل كه آن موضع حرث است نه دبر گوئيم كه گاهى صحيح است كه حرث اسم ما قبل باشد و اما اگر اسم نساء باشد پس محمول بر قبل